ဒီမိုကေရစီ နွင္. ခရစ္ယာန္က်င္.ဝတ္

ဒီမိုကေရစီ နွင္. ခရစ္ယာန္က်င္.ဝတ္

နိဒါန္း

          ဒီမိုကေရစီရဲ  ့အဓိပၸယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္မွာ ႏိုင္ငံသားတိုင္းတန္းတူ အခြင့္အေရးရရွိေရး၊ လြတ္လပ္စြာ ႏိုင္ငံေရးအၿမင္သေဘာထားမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ခြင့္၊ ေၿပာဆိုခြင့္ ေတြဟာ ႏိုင္ငံသားတိုင္းရဲ  ့အခြင့္အေရးၿဖစ္ သည္။ ဒီမုိကေရစီဆိုသည္မွာ လူအမ်ားစု၏ဆႏၵကိုလုပ္ေဆာင္ေပးသကဲ့သို ့ လူအနည္းစု၏ အက်ိဳးသေဘာ အခြင့္အလမ္းတို ့ကိုလည္းမထိခိုက္ေစပဲ တန္းတူလုပ္ေဆာင္ေသာ အရာၿဖစ္သည္။  ဒီမိုကေရစီဟူသည္ ၿပည္သူတို ့၏ အုပ္စိုးမႈ ့ၿဖစ္သည္။ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အခ်ဳပ္အၿခာအာဏာကို ၿပည္သူတို ့ပိုင္ဆိုင္၍၊ ၿပည္သူသည္ အစိုးရႏွင့္ လြတ္ေတာ္တို ့၏ အထက္တြင္ရွိသည္။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတြင္ လူသား၏ လြတ္လပ္ ခြင့္မ်ားကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္သည့္ မႈဝါဒမ်ား ခ်မွတ္ထားၿပီး၊ ၎အတိုင္း လက္ေတြ ့ေဆာင္ရြက္သည္။  တစ္နည္းေၿပာေသာ္ လြတ္လပ္ခြင့္ကို လူ ့အဖဲြ ့အစည္း၏ အမွတ္လကၡဏာ တစ္ရပ္ၿဖစ္ေအာင္ ထံုးဓေလ့အ စဥ္အလာမ်ား အားၿဖင့္အခိုင္အမာၿပဳၿခင္းၿဖစ္သည္။ ၎ကို ဒီမိုကေရစီဟုေခၚသည္။

ခရစ္ယာန္က်င့္ဝတ္

          က်င့္ဝတ္( Ethics)  ဟူသည္ ကိုယ္က်င့္တရားဆိုင္ရာ ဒႆန အေတြးအေခၚ ( Moral Philosophy) တစ္ခုၿဖစ္ၿပီး ကိုယ္က်င့္တရားႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ေမးခြန္းမ်ားကို ေကာင္းသည္၊ဆိုးသည္၊မွား သည္၊မွန္သည္၊တန္ဖိုးရွိသည္၊ တန္ဖိုးမဲ့သည္ စသည္ၿဖင့္ေၿဖဆို ဆံုၿဖတ္ေပးသည္။( W.M. Urban ) က က်င့္ဝတ္ပညာသည္ တန္ဖိုးထားမႈ ( Values) မ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ေလ့လာၿပီး စနစ္တက်တန္ဖိုးဆံုးၿဖတ္ ေသာပညာရပ္ ( Systematized Valuing) ဟုဆိုပါသည္။ ( Gardner ) ကလည္းကိုယ္က်င့္တရားပညာဟူ သည္ လူတို ့၏အၿပဳအမႈမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ေလ့လာေသာ ပညာရပ္ၿဖစ္သည္။ လူသားတို ့၏ကိုယ္က်င့္ တရား သဘာဝကို စနစ္တက် ခဲြၿခမ္းစိတ္ၿဖာေလ့လာေသာ ပညာရပ္ၿဖစ္သည္။ လူသားတို ့၏ အၿပဳအမႈမ်ား ကို ထိန္းေက်ာင္းလမ္းညြန္ေပးေနသည့္ မွန္ၿခင္း၊ မွားၿခင္းတို ့၏စံႏႈန္းမ်ားႏွင့္မည္သို ့ေသာ ေကာင္းမႈမ်ားဆီ သို ့ဦးတည္ေနသနည္း ဟူေသာအေၾကာင္းအခ်က္မ်ားကို ေလ့လာသည္။ က်င့္ဝတ္ပညာတြင္ တဖက္ကလူ သားတို ့ေရြးခ်ယ္လက္ခံက်င့္သံုးေသာ ကုိယ္က်င့္တရားႏွင့္တဖက္က ၎တို ့လက္ခံရရွိထားေသာ အေၿခခံ စည္းမ်ဥ္းမ်ား၊ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားပါဝင္သည္ဟုေဖာ္ၿပခဲ့သည္။

သမၼာက်မ္းသေဘာ

          သမၼာက်မ္းစာတြင္ ယံုၾကည္သူခရစ္ယာန္မ်ားသည္ မိမိတို ့တိုင္းၿပည္အေပၚတြင္ တာဝန္သိစိတ္ရွိရ မည္ဟုေဖာ္ၿပထားသည္။ (မာကု ၁၂း၁၇ ) တြင္သခင္ေယရႈ  ့ကေရာမ အစိုးရႏွင့္ဆိုင္ေသာအခြန္ကို ေရာမ အစိုးရသို ့ေပးရန္၊ ဘုရားသခင္ႏွင့္ဆိုင္ေသာ အရာကိုဘုရားသခင္ကိုေပးေစရန္ မိန္  ့မွာခဲ့သည္။ တမန္ ေတာ္ၾကီးရွင္ေပါလုကလည္း အစိုးရမင္းအာဏာစက္တို ့၏ စကားကိုနာခံရန္၊ သူတို ့အားေမတၱာၿပရန္၊ဆု ေတာင္းေပးရန္၊ မင္းစိုးရာဇာမ်ားသည္ ဘုရားသခင္ခန္ ့ထားေတာ္မႈေသာ သူမ်ားၿဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္၊ အုပ္ စိုးေသာမင္းတို ့၏အုပ္ခ်ဳပ္မႈ  ့ကိုဝန္ခံရန္၊ ထိုအရာမ်ားသည္ ဘုရားသခင္ ၏ အလိုေတာ္ေၾကာင့္ၿဖစ္ေသာ အရာမ်ား၊ ဖန္ဆင္းေသာ အရာမ်ားၿဖစ္ေၾကာင္းကို ( ေရာမ ၁၃း၁-၇ ) တြင္ေဖာ္ၿပထားသည္။ ( ၁တိ ၂း၁-၇) တြင္ ခရစ္ယာန္မ်ားအေနၿဖင့္ အုပ္စိုးသူ အစိုးရအေပၚ ဆုေတာင္းေပးရမည္ဟူ၍ ေဖာ္ၿပထားသည္။ ခရစ္ ယာန္တို ့သည္ ႏိုင္ငံေတာ္ကိုအေလးထားမႈ ရွိရန္၊က်မ္းစာကတိုက္တြန္းထား သည္ကိုေတြ ့ရွိရပါသည္။ ေရာ မ ၁၃း၇၊ ၁ေပ ၂း၁၇ ႏွစ္ခုစလံုး တြင္တိုက္တြန္းထားသည္။ ရွင္ေပါလုက ခရစ္ယာန္မ်ားသည္ မင္းစိုးအာဏာ ရွင္မ်ားအေပၚ မရိုင္းၿပရန္၊ ၾကမ္းတမ္းေသာအမႈ အရာမ်ား၊ အၾကမ္းဖက္ေသာနည္းလမ္းမ်ား၊ မၿပဳလုပ္ၾကရန္ ေၿပာဆိုခဲ့သည္။ ထို ့ၿပင္ခရစ္ေတာ္အား ဗက္လင္ၿမိဳ  ့တြင္ေမြးဖြားခဲ့ၿခင္းမွာလည္း ေယာသပ္သည္ အစိုးရ၏ အမိန္ ့ကို နာခံခဲ့ေသာေၾကာင့္ၿဖစ္သည္။ လူ၏စကားထက္ ဘုရား၏စကားေတာ္ ကိုနားေထာင္သင့္ေၾကာင္း ေၿပာၾကားခဲ့သည္။

သမိုင္းအေထာက္အထား

          ဒီမိုကေရစီ အစၿပဳရာဟု ဆိုၾကသည့္ ဂရိေဒသ ဘီစီ ၄ ရာစု ၅ ရာစုေခတ္ က အက္သင္း(စ) ၿမိဳ  ့ ႏိုင္ငံ ( City – State ) ႏွင့္၎အနီးဝန္းက်င္ရွိအၿခားဒီမိုကေရစီ ျမိဳ  ့ႏိုင္ငံမ်ား၌က်င့္သံုးခဲ့သည့္ စနစ္မွာပင္ တန္းတူညီမွ်မႈႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍အားနည္းခ်က္ရွိခဲ့သည္။ အဲ့ဒါကဒီမိုကေရစီ ( လူထုအုပ္စိုးမႈ ) ဟု၎တို ့ဆို ေသာ္လည္း၊၎တို ့သတ္မွတ္ထားသည့္ လူထုသို ့မဟုတ္ အုပ္စိုးသူလူထုထဲတြင္ ေယာက္က်ားမ်ားခ်ည္း သာ ပါဝင္ၿခင္းၿဖစ္သည္။ မိန္းမမ်ားမပါေခ်၊ မိန္းမမ်ားကို ၿမိဳ  ့ႏိုင္ငံအေရး စဥ္းစားဆံုးၿဖတ္ရာတြင္ ပါဝင္သင့္ သူမ်ားဟုမယူဆၾကေပ။  ထို ့ၿပင္ေယာက္က်ားၿဖစ္ေသာ္လည္း ပါဝင္ခြင့္မရ သူေတြရွိေသးသည္။ အေရ အတြက္ အရ အမ်ားအၿပားပင္ရွိသည္။ အဲ့ဒါက ကြ်န္ေတြ၊ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပင္ မပိုင္ေသာ ထိုလူေတြကို တိုင္း ၿပည္အေရး ေဆြးေႏြးရာ၌ ထည့္သြင္းဖို ့လိုသည္ဟူ မယူဆခဲ့ၾကေပ။ ထို ့ေၾကာင့္လြတ္လပ္ေသာ ႏိုင္ငံသား ေယာက္က်ားမ်ားခ်ည္းသာ တိုင္းၿပည္ေရးရာ မ်ားကိုစုေပါင္း ဆံုးၿဖတ္ၾက၊ စီမံခန္  ့ခဲြၾက၍ ၎ တို ့အခ်င္း ခ်င္းၾကား၌ ကားအထက္တြင္ ေဖာ္ၿပခဲ့သည့္ ဒီမိုကေရစီ အေၿခခံမ်ားကို အၿပည့္အဝက်င့္သံုးၾကသည္။ ဥပမာ စစ္တိုက္ၿခင္း၊ စစ္ေၿပၿငိမ္းၿခင္း စသည့္အေရးၾကီးေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကို ႏိုင္ငံသားအားလံုး တက္ ေရာက္သည့္ လူထုစည္းေဝးပဲြၾကီး မ်ားအားၿဖင့္ ဆံုၿဖတ္ၾကသည္။ ၿမိဳ  ့ႏိုင္ငံအတြက္ ဥပေဒမ်ား ၿပဠာန္းရာ ၌ လည္း၊ ၎ အတိုင္းပင္က်င့္သံုးၾကသည္။ ထိုေခတ္ ဂရိၿမိဳ  ့ႏိုင္ငံမ်ား၌ တိုင္းၿပည္အေရးေဆြးေႏြး ရာတြင္ ပါ ဝင္ခြင့္ရွိသည့္ လြတ္လပ္ေသာ ႏိုင္ငံသားဦးေရ မွာေသာင္းဂဏန္းမွ်သာ ရွိသည္ၿဖစ္ရာ အားလံုးပါဝင္ေသာ လူထုစည္းေဝးပဲြၾကီး မ်ားက်င္းပႏိုင္ၾကသည္။ သို ့ေသာ္အၿမဲေနရာတကာ လူတိုင္းပါဝင္မေနႏိုင္ဘဲ၊ လက္ ေတြ ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ တရားစီရင္ေရး စသည့္ကိစၥရပ္မ်ား အတြက္ လူအနည္းငယ္မွ်စီ ကိုသာပံုမွန္ တာဝန္ေပး ရဦးမည္ ဦးမည္ၿဖစ္ရာ သတ္မွတ္ထားေသာ သက္တမ္းကာလအတြင္း တာဝ န္ယူရမည့္ သူမ်ားကို ႏိုင္ငံ သားမ်ားအားလံုးထဲမွ မဲႏိႈ္က္၍လည္းေကာင္း၊ အလွည့္က်စနစ္ၿဖင့္လည္းေကာင္းေရြးခ်ယ္သည္။ ဤကဲ့သို ့ မဲေရြးခ်ယ္ရာတြင္ ဆင္းရဲခ်မ္းသာမခဲြၿခား၊ အတန္းအစားမခြဲၿခား၊ ပညာတတ္သူ၊ မတတ္သူမခဲြၿခား အားလံုး တန္းတူညီမွ်ပါဝင္ ႏိုင္ၿခင္းၿဖစ္သည္။ ထို ့ေၾကာင့္ဒီမိုကေရစီ၏ အရင္းအၿမစ္ဖ်ားခံစီးဆင္းလာေသာ ေနရာမွာ ဂရိ တိုင္းၿပည္မွစီးဆင္းလာခဲ့ၿခင္းၿဖစ္သည္။ ခရစ္ယာန္သမိုင္းထဲတြင္လည္း ခရစ္ယာန္မ်ားသည္ သူတစ္ပါး ေအာက္တြင္ မေန ထိုင္လုိ ပဲ မိမိ ဘာသာ ကိုယ့္ဘာသာႏွင့္ကို လြတ္လပ္စြာအုပ္ခ်ဳပ္ခ်င္ေသာ စိတ္ဓာတ္ မ်ားသည္ ဟုိအရင္ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကတည္းကပင္ရွိခဲ့သည္။  အစအဦး၌ ခရစ္ယာန္အသင္းေတာ္ကို ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ အသင္းေတာ္ဟုေခၚၿပီး ေဒသခံအသင္းေတာ္မ်ားမွာ ကို္ယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရွိၾကသည္။ ထိုအသင္းေတာ္ၾကီးသည္ AD ၁၀၅၄ တြင္ယံုၾကည္ၿခင္း၊ က်င့္သံုးမႈ၊ ဝတ္ၿပဳၿခင္း၊ ႏိုင္ငံေရး၊ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာ သာစကားႏွင့္စရိုက္အေပၚမႈတည္၍ ႏွစ္ၿခမ္းကြဲၿပားသြားခဲ့ၾကသည္။ ထိုအသင္းေတာ္ကို အေရွ   ့ပိုင္းအသင္း ေတာ္(သို ့) ဂရိအသင္းေတာ္ႏွင့္အေနာက္ပိုင္း (သို ့) ေရာမကာသိုလ္လိပ္ အသင္းေတာ္ဟုေခၚေဝၚၾကသည္။ ယေန ့ပင္မ အသင္းေတာ္မ်ား ( Main line churches )  သည္ အထက္ပါေရာမ ကာသိုလ္လိပ္ဂိုဏ္းမွဆင္း သက္လာခဲ့ၿခင္းၿဖစ္သည္။ ၁၀၅၄ မွ  ၁၅၁၇ အထိ ကာသိုလ္လိပ္အသင္းေတာ္မွ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ၿပဳၿခင္းကို အသင္းေတာ္အားလံုးမွ လိုက္နာေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသည္။ အၿခားဂိုဏ္ဂဏမ်ားလည္းမရွိပါ။ သို ့ရာ၌ ၁၅၁၇ ၌ ေရာမကာသိုလ္လိပ္၏ ဦးေဆာင္မႈ ကို လက္မခံႏိုင္ပဲ ၿငင္းဆိုခဲ့ေသာ ဂ်ာမနီမွ မာတင္လူသာ ဦးေဆာင္မႈ ့ၿဖင့္  ပရိုတက္စတင့္ အသင္းေတာ္ေပၚထြက္လာခဲ့သည္။ ၁၅၂၁ တြင္ဂ်ာမနီႏိုင္ငံ၌ လူသာရင္ အသင္းေတာ္၊ ၁၅၂၅ ၌ ဆြစ္ဇာလန္ ႏိုင္ငံ၌ ဟူးဒရစ္ ဇြင္ဂလီ ဦးေဆာင္ေသာ အသင္းေတာ္မ်ား၊ ၁၅၃၃ တြင္ဂြ်န္ကယ္ လဗင္ ဦးေဆာင္ေသာ ပရက္စဘီေတးရီးယန္း အသင္းေတာ္၊ ၁၅၃၄ တြင္ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ၌ ေရာမကာသိုလ္ လိပ္ အသင္းေတာ္ႏွင့္ ခဲြခြာကာ အဂၤလီကန္ အသင္းေတာ္ မ်ားေပၚထြက္လာခဲ့သည္။ ဤအသင္းေတာ္မ်ား ေပၚထြက္လာရၿခင္းမွာ ဘာသာေရးအရ လြတ္လပ္ၿခင္းကို၎၊ မိမိဘာသာမိမိစီမံခန္ ့ခဲြ လိုၿခင္းမ်ားၿဖစ္ေသာ ဒီမိုကေရစီစနစ္၏ အေၿခခံသေဘာတရားမ်ားေၾကာင့္ၿဖစ္ပါသည္။ မူ ရင္းေရာမအသင္းေတာ္သည္ ဘာသာ ေရးကိစၥမ်ားတြင္သာမက ႏုိင္ငံေရး၊လူမႈ ့ေရးႏွင့္ စီးပြားေရးကိစၥရပ္မ်ား အပါအဝင္ မိမိအသင္းေတာ္ဝင္ ႏိုင္ငံ မ်ားအေပၚ လြန္စြာလႊမ္းမုိးၿခင္းရွိခဲ့သည္။ ထို ့ေၾကာင့္ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲေရးကိုလုပ္ေဆာင္ကာ ရွာေဖြခဲ့ၾကၿခင္း ၿဖစ္သည္။ အထူးသၿဖင့္ႏွစ္ၿခင္းအပါအဝင္ ပရိုတက္စတင့္အသင္းေတာ္မ်ား၏ လက္ခံခ်က္တစ္ခ်က္ၿဖစ္ ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္အသင္းေတာ္အေရးသည္ သီးၿခားၿဖစ္သည္ ( Separation of church and state ) သည္ ႏိုင္ငံေတာ္အေနႏွင့္ႏိုင္ငံေရး အရ လြတ္လပ္စြာလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ၿခင္းကို အသင္းေတာ္မွဝင္ေရာက္စြတ္ ဖက္ၿခင္းကို၎၊ အသင္းေတာ္၏ ဘာသာေရးအရ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္မႈ မ်ားကို ႏိုင္ငံေတာ္မွ ဝင္ေရာက္ စြတ္ဖက္ၿခင္းကိုတားၿမစ္ထားၿခင္း ၿဖစ္သည္။တစ္နည္းအားၿဖင့္ မိမိသက္ဆိုင္ရာအခန္ းက႑မ်ားတြင္ လြတ္ လပ္စြာေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေစရန္ ရည္ရြယ္ပါသည္။ သို ့ၿဖစ္ပါ၍ ႏွစ္ၿခင္းအသင္းေတာ္ အပါအဝင္ ပရိုတက္စတင့္ အသင္းေတာ္မ်ားသည္ လြတ္လပ္ၿခင္း၊ တရားမွ်တၿခင္း၊ ညီညြတ္ၿခင္းတည္းဟူေသာ ဒီမိုကေရစီအေၿခခံ တရားမ်ားရွိေၾကာင္း ေပၚလြင္ပါသည္။

ဓမၼသေဘာတရား

                   ခရစ္ယာန္ ဘာသာဝင္မ်ား၏ ယံုၾကည္ၿခင္းႏွင့္က်င့္သံုးမႈ အခ်ဳပ္အၿခာၿဖင့္ လက္ခံထား ေသာသမၼာက်မ္းစာသည္ ဒီမိုကေရစီသေဘာတရားမ်ား အၿပည့္အဝ ပါဝင္ေသာ အရာတစ္ခုၿဖစ္ပါသည္။ ယံုၾကည္သူတစ္ဦးစီ မိမိ အတြက္သာမက မိမိႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ မိသားစု၊ ပတ္ဝန္းက်င္၊ ႏိုင္ငံႏွင့္ေလာက ၾကီးအတြက္ ထမ္းေဆာင္ရမည့္တာဝန္ ဝတၱရားမ်ား လြတ္လပ္ခြင့္မ်ားကို ေဖာ္ၿပထားပါသည္။ သမၼာက်မ္းစာ တစ္ခုလံုးကို ၿခံဳ၍ ေဖာ္ၿပၿခင္းထက္( ေရာမ ၁၃း၁- ၇ ) ေပၚအေၿခခံ၍ တင္ၿပမည္ၿဖစ္ပါသည္။ ဤက်မ္းပို္ဒ္ကို ေလ့လာေသာ အခါေအာက္ပါ အခ်က္သံုးခ်က္ကိုေတြ ့ရသည္။

(က) အစိုးရမင္း၏ အုပ္စိုးၿခင္းသည္ ဘုရားသခင္အားၿဖင့္ၿဖစ္သည္။

          ဘုရားသခင္သည္ အရာအားလံုးကို ဖန္ဆင္းပိုင္သေသာအရွင္ၿဖစ္ပါသည္။ ၎၏ ဖန္ဆင္းၿခင္းမ်ား  ကို ၎ကိုယ္စား ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ရန္အတြက္ ကိုယ္စာလွယ္မ်ားကို အသံုးၿပဳထားပါသည္။ တိုင္း ၿပည္တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု အုပ္ခ်ဳပ္မႈစနစ္မတူညီေသာ္လည္း ထိုအရာမ်ားအားလံုး၏ အရင္းအၿမစ္မွာဘုရားသခင္ သာလွ်င္ၿဖစ္ပါသည္။ ဘုရားသခင္သည္ သမိုင္း၏ အရွင္သခင္ၿဖစ္သည္္ကိုေတြ  ့ရွိရသည္။

(ခ) တိုင္းသူၿပည္သား အားလံုးတို ့သည္ အစိုးရေသာ မင္းအာဏာစက္၏ အုပ္စိုးၿခင္းကိုခံရမည။္

          အထက္ေဖာ္ၿပပါ အတိုင္းဘုရားသခင္သည္ အစိုးရမင္းမ်ား ၏ အုပ္စိုးၿခင္းကို ခြင့္ၿပဳထားေသာ အ ရွင္ၿဖစ္သည္။ သို ့ၿဖစ္ပါ၍ အုပ္စိုးသူတိုင္းသူ ၿပည္သားမ်ားမွ ၎တို ့၏ အုပ္စိုးၿခင္းကို နာခံရန္လိုအပ္ပါသည္ ။အေၾကာင္းမွာ ဘုရားသခင္ခြင့္ၿပဳၿခင္းမရွိပါက ထိုအုပ္စိုးၿခင္းအခြင့္အာဏာရသည္မ်ားမွာ အုပ္စိုးႏိုင္ၾကမည္ မဟုတ္ပါ။ ထို ့ေၾကာင့္ အုပ္စိုးၿခင္းအခြင့္အာဏာ ရွိေသာ အစိုးရမင္းမ်ား၏ အမိန္ ့ကိုနာခံၿခင္းသည္ ဘုရား သခင္၏ အမိန္ ့ကိုနာခံၿခင္းကဲ့သို ့ၿဖစ္ပါသည္။ တိုင္းသူၿပည္သားမ်ားသည္ အစိုးရမင္းမ်ားကို အားကိုးလွ်က္ ဥပေဒအားၿဖင့္ ၎ မိမိတို ့၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို တင္ၿပေတာင္းခံႏိုင္ၾကသည္။ လူသားမ်ားၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ အစိုးရမင္းမ်ား၌ အားနည္းခ်က္မ်ား တစ္ယူသန္သေဘာမ်ား၊ ေလာဘစိတ္မ်ားရွိႏိုင္ၾကမည္ၿဖစ္သည္။ သူတို  ့၏ စိတ္သေဘာထားမ်ားကုိေၿပာင္းလဲရန္ ဘုရားသခင္ထံတြင္ဆုေတာင္းၿခင္းၿဖင့္ ေမတၱာပို ့ေပးႏိုင္ပါသည္။ အၾကမ္းမဖက္ပဲ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေၿပာင္းဲလဲႏိုင္ၾကပါသည္။

(ဂ) အစိုးရမင္းမ်ား၏ အုပ္စိုးၿခင္းသည္ တိုင္းၿပည္၏ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ဘုရားသခင္၏အေစခံၿခင္းၿဖစ္ သည္။

          တိုင္းသူၿပည္သားမ်ား မွအစိုးရမင္းမ်ားကိုနာခံမႈ ရွိယံုသက္သက္သာမက အစိုးရမင္းမ်ားမွလည္း တိုင္းသူၿပည္သားမ်ားအတြက္ေကာင္းမြန္စြာ အုပ္စိုးႏိုင္ ရန္သမၼာက်မ္းစာမွညြန္ၾကားထားပါသည္။ အစိုးရ မင္းမ်ားသည္ မိမိအက်ိဳးစီးပြားအတြက္ တိုင္းၿပည္ေပၚ အုပ္စိုးၿခင္းမဟုတ္ပဲ တိုင္းၿပည္အက်ိဳး၊ လူထုအက်ိဳး အတြက္ ခန္ ့အပ္ၿခင္းခံထားရေၾကာင္း သိရွိဖို ့လိုသည္။ မိမိရရွိထားေသာ အာဏာကို အသံုးၿပဳခဲ့သည္။ ၿပည္ သူလူထု၏ လံုၿခံဳေရး၊ ၿငိမ္ဝပ္ပိၿပားမႈ၊ တိုးတက္ဖြံၿဖိဳးမႈ ့တို ့ကိုေဆာင္ရြက္ေပးရန္ လိုအပ္ပါသည္။ အုပ္စိုးပိုင္ ခြင့္ရွိေသာ အစိုးရမင္းမ်ားႏွင့္ အုပ္စိုးၿခင္းခံရေသာ ၿပည္သူလူထုတို ့၏ ၾကားတြင္အၿပန္အလွန္ယံုၾကည္စိတ္ ခ်မႈ၊ အၿပန္အလွန္အားကိုးမႈ ့၊ အၿပန္အလွန္ပံ့ပိုးကူညီမႈ တို ့သည္ တိုင္းၿပည္၏ လံုုၿခံဳမႈ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈႏွင့္တိုး တက္ဖြ ံျဖိဳးမႈတိူ ့အတြက္ အလြန္အေရးၾကီးပါသည္။

          ထို ့ေၾကာင့္သမၼာက်မ္းစာမွသြန္သင္္ေသာ အထက္ပါ အေၾကာင္းအရာသည္ ဒီမိုကေရစီ အေၿခခံၿဖစ္ ေသာ အၿပန္အလွန္ထိန္းေက်ာင္းၿခင္း သေဘာတရားကို ေဖာ္ၿပထားပါသည္။ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အစိုးရမွလည္း မိမိ ထင္ရာ ကို လုပ္ကိုင္ခြင့္မရွိပဲ အမ်ားၿပည္သူ အက်ိဳးအတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တိုင္းၿပည္အက်ိဳးအတြက္ ေသာ္လည္းေကာင္း လုပ္ေဆာင္ေပးရန္ တာဝန္ရွိေၾကာင္းသိရွိရသည္။ ထို ့အတူ ႏိုင္ငံသားမ်ားၿဖစ္ေသာ ယံုၾကည္သူမ်ားကလည္း မိမိတို ့က်ရာတာဝန္မ်ားကိုေက်ပြန္၍ ႏိုင္ငံသားေကာင္းပီသရန္ လိုအပ္သည္။ ေမတၱာတရား၊ တရားမွ်တၿခင္း၊ ၿငိမ္သက္ၿခင္းႏွင့္သစၥာတရားမ်ားကို အေၿခခံ၍ ေလာကႏိုင္ငံေတာ္မွသည္ ဘုရားသခင္ႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေထာင္ရန္ လုပ္ေဆာင္ရမည္ၿဖစ္ပါသည္။

လက္ေတြ ့က်င့္ၾကံအသံုးခ်ၿခင္း

           အထက္က သမိုင္းေၾကာင္းေတြ ကိုေဖာ္ၿပၿပီးသည့္ေနာက္ ယေန ့ခရစ္ယာန္မ်ားသည္ ဒီမိုကေရစီ ဟူေသာစနစ္ထဲတြင္ ပါဝင္ရန္ လိုအပ္လာပါသည္။ ယခင္က အေမရိကန္ႏိုင္ငံတြင္ အသင္းေတာ္သည္ ႏိုင္ငံ ေရးတြင္ မပါဝင္ရဟု ဥပေဒ တြင္ရွင္းလင္းစြာ ေရးသားထားေသာ္ လည္း ယေန ့တြင္ အခ်ိဳ  ့ေသာ ေနရာမ်ား တြင္ ခရစ္ယာန္မ်ားပါဝင္လာၾကၿပီ ၿဖစ္သည္။ အမိၿမန္မာႏိုင္ငံတြင္ေန ထိုင္ေသာ ကြ်ႏ္ုပ္တို ့သည္ လည္း ႏိုင္ငံေရး တြင္ ပါဝင္သင့္ပါ သည္။ သမိုင္းေၾကာင္းကိုၿပန္ၾကည့္မည္ ဆိုလွ်င္ ပါ၀င္မူ႕မ်ား အားနည္း  လွေပသည္။  အသင္းေတာ္ မ်ားသည္ မိမိႏွင့္မဆိုင္သလုိေနခဲ့ၾကသည္။ ဒါကလဲအၿပစ္ေၿပာ၍ မရႏိုင္ပါ ။ သုိ ့ေသာ္လည္း ခရစ္ယာန္မ်ား အေနၿဖင့္ ပါဝင္သည့္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေၿပာဖူးေသာစကားလံုးေလး ကိုသေဘာက်မိပါသည္။  ႏိုင္ငံေရးကို မပတ္သက္ရင္ေတာင္ႏိုင္ငံေရးက ကိုယ့္ကိုလာၿပီး ပတ္သက္မည္ ၿဖစ္သည္ ဟုေၿပာဆိုသြားခဲ ့ သည္။ ကြ်န္ေတာ္တို ့အၿမင္မ်ားဖြင့္ဖို ့လိုၿပီၿဖစ္သည္။ ဒီမိုကေရစီ က်င့္သံုးေနေသာႏို္င္ငံတြင္ ေနထိုင္ေန ေသာ ခရစ္ယာန္မ်ား လုပ္ေဆာင္ရမည့္ တာဝန္ ( ၄) ရပ္ရွိသည္။

(၁) ခရစ္ယာန္မ်ားမဲေပးသင့္သည္။

(၂) ခရစ္ယာန္မ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈ ေရး ၊စီးပြားေရး ကိစၥမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ မွန္ကန္စြာ အသိေပး၊ သတင္းေပးသင့္သည္။

(၃) ခရစ္ယာန္မ်ားသည္ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားအေပၚ ေဝဖန္ပိုင္းၿခားရမည္။ ၎တို ့၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ႏိုင္ငံေရး စနစ္မ်ား ႏွင့္ဘုရား၏ ဖြင့္ၿပၿခင္းမ်ားကို ေဝဖန္ပိုင္းၿခားရမည္။

(၄) ခရစ္ယာန္မ်ားသည္ တရားမွ်တမႈ၊ ေၿဖာင့္မတ္ၿခင္းအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေပးသင့္ၿပီး မတရားမႈ၊ မေၿဖာင့္ မတ္မႈ မ်ားကုိဆန္  ့က်င္ရမည္။

          ထို ့ေၾကာင့္ခရစ္ယာန္မ်ားသည္ အသင္းေတာ္အေရးသာမက အမ်ိဳးသားေရးတည္းဟူေသာ ႏိုင္ငံ အေရးကို ဦးစားေပးရန္ လိုအပ္လာပါသည္။ ႏိုင္ငံတစ္ခု ေအာင္ၿမင္လာဖို ့ရန္အတြက္ က်ရာေနရာမွ ပါဝင္ သင့္ပါသည္။ ႏိုင္ငံဖြံ ့ၿဖိဳးတိုးတက္ၿခင္း၊ ၿပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရွိၿခင္း စေသာအရာမ်ားကို ၿပည့္စံုရန္ အၿခား ႏိုင္ငံသားမ်ားႏွင့္အတူ လက္တြဲေဆာင္ရြက္ရမည္ၿဖစ္ပါသည္။ သို ့မွသာ ဘုရားသခင္အလိုရွိေတာ္မႈေသာ “အလိုေတာ္သည္ ေကာင္းကင္ဘံု၌ ၿပည့္စံုသကဲ့ သို ့ေၿမၾကီးေပၚ၌ ၿပည့္စံုပါေစေသာ” ဆိုေသာ အခ်က္ၿပည့္ စံုမည္ၿဖစ္သည္။